otępiały


otępiały
otępiały {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, otępiałyali {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'taki, który ma ograniczoną sprawność intelektualną, emocjonalną i fizyczną, bierny, zobojętniały': {{/stl_7}}{{stl_10}}Otępiały uczeń. Otępiały koń, pies. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'świadczący o otępiałości, wyrażający bierność, apatię': {{/stl_7}}{{stl_10}}Otępiałe ruchy. Otępiały wzrok. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • otępiały — otępiałyali 1. «niewrażliwy, nieczuły, zobojętniały, niezdolny do reagowania, bierny» Była apatyczna i otępiała. 2. «wyrażający otępienie, bierność, obojętność» Otępiały wzrok …   Słownik języka polskiego

  • ściąć — 1. Ból, przerażenie, widok czegoś itp. ścina twarz «ból, przerażenie, widok czegoś itp., powodując silny wstrząs uczuciowy, sprawia, że twarz nieruchomieje»: Nagle – przerażenie ścina jej twarz: fotel jedzie ku niagarskiej przepaści. M. Wańkowicz …   Słownik frazeologiczny

  • ścinać — 1. Ból, przerażenie, widok czegoś itp. ścina twarz «ból, przerażenie, widok czegoś itp., powodując silny wstrząs uczuciowy, sprawia, że twarz nieruchomieje»: Nagle – przerażenie ścina jej twarz: fotel jedzie ku niagarskiej przepaści. M. Wańkowicz …   Słownik frazeologiczny

  • drętwy — drętwywi «pozbawiony czucia, zmartwiały, bezwładny, sztywny» Drętwe ręce, nogi, palce. ◊ pot. Drętwa mowa «sposób przemawiania, mówienia polegający na posługiwaniu się gotowymi, oklepanymi sloganami, frazesami, komunałami» przen. «pozbawiony… …   Słownik języka polskiego

  • otępiałość — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. otępiałośćści, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. otępiały: Wpaść w otępiałość po bankructwie swojej firmy. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień